2 december: back home

Yes. Veilig en wel geland op Eindhoven. Het was me het weekje van reizen wel. Jullie  bedankt voor je aandacht! En hopelijk tot snel ziens.

Mark, thunderdoom

Kaboel 28 november

Salam aleikum. Ik zit al sinds zondag op Kaboel Intern. Airport, waar zich een klein internationaal militair kamp bevindt. We gingen een dag eerder dan verwacht vliegen vanuit TK i.v.m. het mogelijk uitvallen van vluchten op ma. en di. De planning is namelijk om op woensdag 29 – 11 naar Kreta te vliegen om daar twee dagen te ‘adapteren’, omschakelen. Voor het eerst weer bier drinken b.v. Het is hier fris met zojuist natte sneeuw. Het is echt een kwestie van de tijd doden. Iedereen wil natuurlijk naar huis. Ik vermaak me hier natuurlijk nog met allerhande gesprekjes, o.a. ook met lui uit Deh Rawood. Deze zijn positief over hoe het gelopen is. Ik sprak een medic die 2 jaar geleden tevergeefs eerste hulp moest verlenen aan sgt Dave Steensma. Nu heeft hij goede ervaringen opgedaan en dat was goed. Niettemin is het in Deh Rawood spannend geweest. Hopelijk is het volgende bericht uit Kreta of Nederland!! Bedankt voor de aand8!! h.gr. Mark

sneeuw – 23 nov.

Best family + friends,

Vorige week meldde ik al de weersomslag, nu nadert de minimumtemperatuur het vriespunt. De regen van de afgelopen tijd gaf de nodige spanning over het al dan niet kunnen vertrekken van vliegtuigen vanaf de zachte landingsbaan. Inmiddels heb ik al de nodige mensen uitgezwaaid en eigenlijk verwacht ik vandaag mijn opvolger. Het is wat onwerkelijk, dat de finish zo dichtbij is. Net heb ik al een hoop bagage ingeleverd. Misschien heb ik de laatste kerkdienst al gehad. Gisteren heb ik een echte afghaanse maaltijd kunnen meemaken. Naast ons verblijven de Ana’s(Afghan National Army). Nederlandse collegae begeleiden hen en organiseerden een ontmoeting met de moella’s van de eenheid. Regelmatig horen wij de oproep tot gebed ook op ons kamp! In ieder geval traditioneel eten op de grond, o.a. ‘naan’ , het traditionele afghaanse brood. Dus ik heb aangelegen met deafghaanse broeders…Mij noemen ze ook moella. Ze wilden vooral veel weten over onze omgangsvormen voor mannen en vrouwen. CU soon. Mark

Deh Rawood 8-10 november

Eergisteren vroeg ben ik met een cougarhelikopter naar Deh Rawood gevlogen om daar de A compagnie te bezoeken en ook natuurlijk mijn collega aalmoezenier Pater Peter. Met de A-compagnie ben ik naar Irak geweest en er zijn nog goede banden. De club heeft daar eerst in een primitief tentenkampje gezeten terwijl het meer up to date Camp Hadrian werd klaargemaakt door genie uit Wezep en andere knutselaars! In de eerste helft van de missie hebben pelotons van de A-cie veel TICs (troops in contact=schieten) gehad. 1 jongen is zijn onderbeen kwijt. Kortom een hoop te bespreken, afgewisseld met een kort maar hevig concert van Bennie Joling van Normaal. Dat ging er in als bier. Alleen, dat wordt hier niet gedronken. Het weer vandaag op de terugweg was bewolkt en fris. Schitterende beelden. Met mij reisden jongens van 102 Constructiecompagnie uit Wezep, die terug naar Nederland gaan. Groeten aan Wezep!! 

6 november

Hi there! Een paar dagen lang was ik redelijk moe. Ik denk toch ten gevolge van de nieuwe slaapcultuur. We slapen later, omdat het in het ‘fab-straatje’ druk is. Er komen al allemaal nieuwe mensen. Net even naar een net toilet geweest. Een deel van de kampbewoners slaapt al in de nieuwe woonunits met in de directe omgeving nieuwe sanitairblokjes.Even een overgang: Vanmiddag had ik een soort minidienstje. Een pelotonscommandant hoorde vorige week tijdens een meerdaagse patrouille, dat zijn opa was overleden. Hij was erg dik met hem. Hij besloot ter wille van zijn jongens hier te blijven. Tegelijk met de rouwplechtigheid in Emmen hebben wij in de nieuwe chapel-tent een kleine plechtigheid gehouden met z’n zessen. Tussen de hectiek even ruimte voor verdriet. Dat was goed. Met de luitenant was ik ook op Martello. Dat schept een band. In het ziekenhuis komen Afganen binnen met de meest bizarre verwondingen. Het is hier echt de middeleeuwen. Bij een ruzie wordt er zomaar met messen gestoken en schieten ze elkaar lek. Ook zijn er veel gewonden ten gevolge van roadside bombs. Bizar veel bloed gaat er door vertelde de apotheker me net. Een nieuw beeld is het regelmatige vliegen van de Apaches en de hele crew eromheen.

Hartelijke groet van Mark

3 november Tarin Kowt

Daar was-ie weer. Een redelijk rustig weekje tot nu toe. Een weekje op de grond geslapen, maar vandaag op strooptocht geweest naar veldbedjes en uiteindelijk deze ook nog legaal gekregen. En dat is natuurlijk mooi, vooral gezien het thema van zondag: ‘Ik ben Gerrit’, over het 8e gebod (Niet stelen). Daarnaast ben ik in de weer geweest met mijn australische collega Richard om een Chapel – tent in te richten, waar we de engelsen en ook gemeenschappelijke diensten kunnen houden. Gisteren hebben we de Nato-medaille uitgereikt gekregen en ook zeer recent kwam minister Bot op bezoek en sprak ons toe. De thema’s voor de militairen zijn: stieken spanning om onder weg te gaan, de verhuizing naar de pantsercontainers, veiliger, maar kleiner en het grote aftellen.(ik ook) En ook: blijdschap en verdriet in partner, familie- en vriendschapsrelaties. Let op t.v. bij minister Bot visite, vanuit hem gezien sta ik schuin links voor hem op de tweede rij!! CU loved ones, Mark

27 oktober -Tarin KOWT

Dear friends! Even de highlights van de afgelopen dagen. Een dag of 4 geleden hadden we weer een grote knal om 2300 uur. Een projectiel vlak buiten de base. Je bed uit en naar het bunkertje om de hoek. De volgende kwam even later en was wat verder weg. Toch was dit aanleiding om versneld uit de tenten te gaan  voor wat betreft de nacht. We slapen nu geimproviseerd in onze werkruimtes terwijl veel van de spullen nog in de tent liggen. Op zich is het een prettig idee om in de pantsercontainer te slapen, maar minder comfortabel. In de tent is het gezelliger. Starks de derde nacht. Verder heb ik overlegd met de australische padre Richard om een gezamelijke chapel-tent in te richten en ook gezamelijk dingen te gaan doen. Het australische kamp zit aan dat van ons vast, maar de nederlanders kunnen er niet zelfstandig op, dus om iets gezamelijks te doen kiezen we een tent dicht bij de doorgangsgate. Zelf doe ik de ochtenddienst in de Echo’s, een gepantserde ontspanningsruimte van een kerkelijke stichting, biljartje, darts, t.v. en gezellig ingericht, echt een erg grote aanwinst sinds die geopend is. Verder eten we nu ook gepantserd in een grote mess. Het eten wordt verzorgd door een bedrijf: Supreme. Dat is echt nieuw voor een nederlandse base. Hartelijke groeten, Mark

24 oktober 2006 TK

Dag ge8e lezer!! De halve marathon is alweer 2 dagen geleden en gisteren was mijn oudste dochter jarig.Ik heb op snoepjes getracteerd. Ik las het artikeltje over de loop in de telegraaf (knipselkrant). Daar kloppen zo al een paar dingen niet. Zo gaat het ook met het echte nieuws. Er is opvallend weinig nieuws over wat er werkelijk gebeurt of wat er op de werkvloer speelt. Ook de Zembla uitzending schiet weer door in subjectiviteit. Met het oog op de verkiezing wil men blijkbaar niet teveel nieuws over de missie: gevaarlijk spel, letterlijk en figuurlijk. Het mag een wonder heten als we over een maand zonder dodlijke slachtoffers naar huis gaan.

Zondag een prachtig gezicht in de vroege avond. Overal vuren  in de bergdorpen bij het einde van de Ramadan en de start van het Suikerfeest. Mijn avonddienst ging over ‘De nieuwe bril’ en het verhaal van balk en splinter (Mattheus 7:1-5)

Hartelijke groet van Mark

Halve marathon

Klik op de foto voor een vergroting