Kandahar Airport, 14 agustus

Zo, geachte lezers, daar zijn we dan weer! Het is voor mij nu maandagmorgen, half 8, ik moet nog eten. Binnenkort ga ik waarschijnlijk naar Tarin Kowt. Ik verveel me hier echter geen moment, omdat hier veel van onze mensen op doorreis zijn. Dus elke dag nieuwe mensen en oude bekenden. Gisteren was een enerverende dag met een bezoek aan een jongen in het ziekenhuis, een mangoijsbeker van Bart B: daverend lekker en knalgeel + gezond, een dienst door mijn collega Henk en natuurlijk de dagelijkse wandelingen van slaapgebied naar activiteitencentrum met alle faciliteiten en werkplekken. De wegdroomplek is en blijft de boardwalk.

Er zijn anderen die hier ook onverwacht lang verblijven om logistieke redenen, die daar flink van balen: ze willen hun werk gaan doen. Maar voor mij is het juist een uitstekende situatie. Groepen en individuen komen en gaan, er is regelmatig echt werk aan de winkel en we konden als collegae nog even goed overleggen en veel lachen. Zo heeft Pater Peter, nu in Deh Rawood, 2 dagen voor zijn vertrek uit Nederland een koe geadopteerd: Lieke 22. 

De vele gesprekken en babbeltjes gaan ook vaak over de zin en onzin van dit alles hier. B.v. ook met de Canadese Imam. Er zijn geen pasklare antwoorden. Om dit als kameraden mee te maken is wel een fenomeen. Hopelijk blijft die waardering de komende maanden. Nu reeds 2 van ong. 17 voorbij.

De afgelopen week waren er dagelijks wel wat wolken aan het firmament, verder stralende zon. Regelmatig is er wel wind en dat is lekker.

Eergisteren rond het hele vliegveld gemarst met scherfvest en helm, dat was wat veel van het goede: ik heb mij hiel open en loop nu op gympen. De ptlsser (pelotonsgewondenverzorger) heeft eerst ontsmet en een dag later heeft de zuster heeft het goed geplakt met second skin.

Lieve lui, bedankt voor jullie interesse en meeleven:

Hartelijke groeten van jullie Mark